Szczepienia przynoszą efekty
Dwuletnie badanie monitoringowe opublikowane na łamach Frontiers potwierdziło skuteczność programów szczepień przeciwko Salmonella w stadach reprodukcyjnych brojlerów, a jednocześnie ujawniło możliwe, dotąd niedoceniane drogi przenoszenia tego patogenu w produkcji drobiarskiej.
Analiza wykazała, że trzy serotypy, przeciwko którym najczęściej szczepi się stada rodzicielskie — Typhimurium, Enteritidis i Infantis — stanowiły mniej niż 10% wszystkich wykrytych przypadków Salmonella w stadach brojlerów reprodukcyjnych.
Dla porównania, te same serotypy odpowiadały za około 45% wyników dodatnich w zakładach przetwórczych w stanie Georgia, według danych U.S. Department of Agriculture Food Safety and Inspection Service (FSIS).
Jak podkreśliła dr Nikki Shariat z Wydziału Medycyny Weterynaryjnej University of Georgia College of Veterinary Medicine, to jedno z pierwszych badań przeprowadzonych poza próbami szczepionkowymi, które pokazuje szeroki, pozytywny efekt szczepień przeciwko Salmonella na poziomie stad rodzicielskich brojlerów.
Wyniki sugerują, że działania branży prowadzone w ostatnich dwóch dekadach — obejmujące rutynowy monitoring, szczepienia i wzmocnioną bioasekurację — skutecznie ograniczyły populacje docelowych serotypów w stadach reprodukcyjnych.
Nowe pytania o źródła zakażeń
Badanie przyniosło również zaskakujące obserwacje dotyczące możliwych źródeł infekcji.
Dzięki zastosowaniu zaawansowanej technologii głębokiego serotypowania CRISPR-SeroSeq, umożliwiającej wykrywanie wielu serotypów w jednej próbce, naukowcy odkryli nieoczekiwane zależności.
Szczególną uwagę zwróciły serotypy Cerro i Mbandaka — zwykle kojarzone z bydłem — które wykazywały silne dodatnie powiązania. Może to sugerować, że jedną z dróg transmisji jest skażona pasza.
Co istotne, serotypy te nie pojawiają się w danych FSIS z ubojni brojlerów w Georgii, co wskazuje, że prawdopodobnie nie przetrwają one całego cyklu odchowu i przetwarzania.
W badaniu przeanalizowano 568 próbek środowiskowych pobranych ze stad reprodukcyjnych w latach 2020–2022. W 18% z nich wykryto więcej niż jeden serotyp. To wyraźnie mniej niż w stadach brojlerów towarowych, gdzie ponad 50% próbek może zawierać wiele serotypów — co tłumaczy się skutecznością działań ograniczających Salmonella na poziomie stad rodzicielskich.
Serotyp Kentucky wykazywał natomiast ujemne powiązania z innymi serotypami, często je „wypierając”. Nie jest to zaskoczeniem, ponieważ Kentucky należy do najczęściej występujących serotypów u drobiu. Możliwe też, że ograniczenie przez szczepienia serotypów Typhimurium, Enteritidis i Infantis stworzyło niszę ekologiczną, którą wypełnił właśnie Kentucky, a także Cerro i Mbandaka.
Czy harmonogram monitoringu wymaga zmian?
Badacze zwrócili również uwagę, że obecne terminy monitoringu Salmonella w stadach reprodukcyjnych mogą wymagać ponownej oceny.
Najwyższą częstość występowania bakterii odnotowano u ptaków w wieku 28–35 tygodni, czyli w okresie szczytowej nieśności. Tymczasem standardowe pobieranie próbek odbywa się zwykle w 16–17 oraz 42 tygodniu życia, co może oznaczać pomijanie okresu największego wydalania bakterii.
Ponieważ około 35% próbek ze stad reprodukcyjnych dało wynik dodatni, badanie podkreśla złożoność transmisji Salmonella w zintegrowanych systemach produkcji drobiarskiej.
Naukowcy stawiają teraz kluczowe pytanie: skoro w stadach rodzicielskich nie wykrywa się serotypów odpowiadających za zakażenia w stadach brojlerów towarowych, to skąd pochodzi kolonizacja Salmonella? Jakie są inne rezerwuary i drogi transmisji w łańcuchu produkcyjnym?
Źródło: Shariat N. i in., badanie monitoringowe opublikowane w Frontiers, 2026.
Czy podobał Ci się nasz artykuł? Jeśli tak, zachęcamy do zapisania się do naszego newslettera.
Jeżeli masz jakieś pytania, to zachęcamy do kontaktu z nami poprzez formularz kontaktowy
Więcej o nas dowiesz się tutaj Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj
Zdjęcia i ilustracje na licencji Freepik oraz źródeł autora artykułu.
