Rynek drobiu w 2026 według Rabobanku

W 2026 roku globalna produkcja drobiu ma nadal rosnąć, ale tempo ekspansji będzie słabsze niż w poprzednich latach. Według najnowszych analiz Rabobank i innych ekspertów rynkowych prognozuje się, że sektor drobiarski zwiększy produkcję o około 2,5%, co stanowi wyraźne wyhamowanie po trzech latach wzrostów rzędu ~3% rocznie.


1. Prognozy wzrostu i dynamiki popytu

Dynamiczny wzrost rynku drobiu, który obserwowano w ostatnich latach, napędzany był przez stosunkowo niskie ceny mięsa drobiowego, wzrost popytu na białko zwierzęce oraz konkurencyjność cenową kurczaka względem innych mięśni — szczególnie wobec drożejących wołowiny i wieprzowiny. Poza tym w wielu regionach konsumpcja drobiu jest wspierana przez preferencje żywieniowe konsumentów (np. diety wysokobiałkowe).

Rabobank wskazuje, że mimo oczekiwanego spowolnienia globalnej gospodarki i niższych prognoz wzrostu PKB, popyt na drób pozostanie stosunkowo odporny. Wciąż jest on atrakcyjny cenowo oraz łatwo dostępny w wielu krajach stanowiących oś popytu.


2. Koszty pasz i warunki rynkowe

Jednym z pozytywnych aspektów dla branży jest stabilizacja cen surowców paszowych, takich jak kukurydza i soja, które po rekordowych zbiorach utrzymują się na relatywnie niskim poziomie. Stabilne lub lekkie spadki kosztów pasz pomagają producentom zarządzać presją kosztową — co w sektorze drobiarskim, gdzie pasze stanowią znaczną część kosztów produkcji, ma kluczowe znaczenie.

Mimo tego, w praktyce ceny surowców wciąż mogą być niestabilne z powodu zmian klimatycznych, zakłóceń w transporcie i globalnych presji handlowych, co może wpływać na marże i decyzje inwestycyjne producentów.


3. Zagrożenia: ryzyka zdrowotne i geopolityczne

a) Ptasią grypa (HPAI) i epizootie

Jednym z najpoważniejszych ryzyk dla światowej produkcji drobiu jest nadal wysoko patogenna grypa ptaków (HPAI). Epidemie tej choroby w 2025 i na początku 2026 r. dotknęły wiele regionów, szczególnie w Europie, gdzie potwierdzono setki ognisk na fermach drobiu. Tego typu epizootie wymuszają masowe odstrzały i bioasekurację, co nie tylko redukuje podaż, lecz także wprowadza zmienność w cenach surowców i produktów końcowych.

Dalsze rozprzestrzenianie się HPAI oraz inne choroby drobiu utrzymują ryzyko niestabilności podaży i ograniczeń w handlu międzynarodowym.

b) Geopolityka i bariery handlowe

Napięcia geopolityczne, konflikty w regionach kluczowych dla międzynarodowego handlu, a także potencjalne zmiany w polityce handlowej (np. umowa UE–Mercosur lub regulacje importowe w różnych krajach) mogą wpłynąć na dostęp do rynków zbytu. Eksperci wskazują, że zmiany w kierunkach handlowych i barierach mogą wprowadzić niepewność w przepływach towarów i cenach eksportowych.


4. Wybrane implikacje dla polskiego sektora drobiarskiego

Dla polskich eksporterów jednym z istotnych wyzwań będzie umacniający się złoty, który podnosi koszty polskiego drobiu za granicą względem produktów z krajów o słabszych walutach. Przy jednoczesnym spowolnieniu popytu na rynkach eksportowych może to wpłynąć na konkurencyjność cenową. Branża będzie musiała zatem inwestować bardziej w efektywność operacyjną, automatyzację i optymalizację kosztów produkcji.


Podsumowanie


Źródła (anglojęzyczne / międzynarodowe)

  1. Rabobank – Global animal protein outlook przewidujący wolniejsze tempo produkcji w 2026 r., z drobiem i rybami jako głównymi sektorami wzrostu.


 

Czy podobał Ci się nasz artykuł? Jeśli tak, zachęcamy do zapisania się do naszego newslettera.

Jeżeli masz jakieś pytania, to zachęcamy do kontaktu z nami poprzez formularz kontaktowy

Więcej o nas dowiesz się tutaj Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj

Zdjęcia i ilustracje na licencji Freepik oraz źródeł autora artykułu.

Exit mobile version